La penna rossa

Ogni lunedì il tema di Kushtrim tornava coperto di inchiostro rosso.

Çdo të hënë, hartimi i Kushtrimit kthehej plot shënime me të kuqe.

Il professor Berisha era l'insegnante più severo della scuola.

Mësuesi Berisha ishte më i rrepti i shkollës.

Non sorrideva mai e non diceva mai «bravo».

Nuk buzëqeshte kurrë dhe nuk thoshte kurrë “të lumtë”.

E aveva sempre in mano una penna rossa.

Dhe gjithmonë kishte në dorë një stilolaps të kuq.

A marzo Kushtrim si è stancato di tutto questo.

Në mars, Kushtrimit i erdhi në majë të hundës.

«Tanto non gli piace comunque», ha pensato.

“Gjithsesi nuk do t'i pëlqejë,” mendoi ai.

Così ha scritto il tema successivo sull'autobus, in dieci minuti.

Prandaj hartimin e radhës e shkroi në autobus, për dhjetë minuta.

Era corto, noioso e pieno di errori.

Ishte i shkurtër, i mërzitshëm dhe plot gabime.

Quando il tema è tornato, non c'era nessun segno rosso.

Kur ia kthyen, nuk kishte asnjë shenjë me të kuqe.

C'era solo una riga in fondo alla pagina.

Kishte vetëm një rresht në fund të faqes.

«Questo non sei tu, Kushtrim», c'era scritto.

“Ky nuk je ti, Kushtrim,” shkruante aty.

«Ho letto ogni parola dei tuoi altri temi, quindi lo so.»

“Kam lexuar çdo fjalë të hartimeve të tua të tjera, prandaj e di.”

Quella sera Kushtrim ha riletto i commenti rossi sui suoi vecchi temi.

Atë mbrëmje, Kushtrimi lexoi sërish shënimet e kuqe në hartimet e tij të vjetra.

Alcuni erano più lunghi delle sue frasi.

Disa prej tyre ishin më të gjata se fjalitë e tij.

Il tema successivo era lungo cinque pagine.

Hartimi i tij i radhës kishte pesë faqe.

Naturalmente è tornato con tanto inchiostro rosso.

Sigurisht, u kthye plot shënime me të kuqe.

Ma in fondo, in piccolo, il professor Berisha ha scritto: «Troppo lungo, ma ottimo.»

Por poshtë, me shkronja të vogla, mësuesi Berisha kishte shkruar: “Tepër i gjatë, por shumë i mirë.”

Kushtrim l'ha letto tre volte sulla strada di casa.

Kushtrimi e lexoi tri herë rrugës për në shtëpi.