L'ombrello giallo

Nelle gite scolastiche la professoressa Gashi portava sempre un ombrello giallo.

Në ekskursionet shkollore, mësuesja Gashi mbante gjithmonë me vete një çadër të verdhë.

«Seguite l'ombrello e non vi perdete», diceva.

“Ndiqni çadrën dhe nuk do të humbisni,” tha ajo.

A maggio sono andati a Berat, la città dalle mille finestre.

Në maj shkuan në Berat, qytetin e një mijë dritareve.

Ad Agon piaceva molto fare foto.

Agonit i pëlqente shumë të bënte fotografi.

Ha fotografato vecchie porte e un gatto che dormiva.

Fotografoi dyer të vjetra dhe një mace që flinte.

Quando ha alzato la testa, la classe non c'era più.

Kur ngriti kokën, klasa nuk ishte më aty.

Tutte le stradine sembravano uguali.

Të gjitha rrugicat dukeshin njësoj.

Voleva chiamare la professoressa Gashi, ma il telefono era scarico.

Donte ta merrte në telefon mësuesen Gashi, por telefoni i kishte mbetur pa bateri.

Agon aveva paura, ma poi ha avuto un'idea.

Agoni u tremb, por pastaj i erdhi një ide.

È salito sulla collina fino al castello.

U ngjit në kodër deri te kalaja.

Da lassù poteva vedere tutta la città.

Nga lart mund ta shihte gjithë qytetin.

Giù in basso, vicino al fiume, c'era un puntino giallo.

Atje poshtë, pranë lumit, dukej një pikë e vogël e verdhë.

Agon ha fatto un'altra foto ed è sceso di corsa, più veloce che poteva.

Agoni bëri edhe një fotografi dhe zbriti me vrap, sa më shpejt që mundi.

La professoressa Gashi contava e ricontava gli studenti.

Mësuesja Gashi i numëronte nxënësit sërish e sërish.

«Ventiquattro!» ha gridato quando l'ha visto.

“Njëzet e katër!” bërtiti ajo kur e pa.

«Agon, dov'eri?»

“Agon, ku ishe?”

Le ha mostrato l'ultima foto: tutta la città e un piccolissimo ombrello giallo.

Ai i tregoi fotografinë e fundit: gjithë qytetin dhe një çadër të vockël të verdhë.

La professoressa Gashi l'ha guardata e ha riso.

Mësuesja Gashi e shikoi dhe qeshi.

«La prossima volta l'ombrello lo porti tu», ha detto.

“Herën tjetër, çadrën do ta mbash ti,” tha ajo.