Γενέθλια στο σκοτάδι

Τα φώτα έσβησαν ακριβώς στις επτά.

Drita iku saktësisht në orën shtatë.

Η Ρίνα και η μαμά της ήταν στην κουζίνα.

Rina dhe nëna e saj ishin në kuzhinë.

Σταμάτησε και ο φούρνος, και το κοτόπουλο ήταν μισοψημένο.

U fik edhe furra, kurse pula ishte pjekur vetëm përgjysmë.

«Ωχ, όχι!» είπε η μαμά.

“Ah, jo!” tha nëna.

«Ο μπαμπάς σου θα είναι σπίτι σε μισή ώρα!»

“Babai yt do të jetë në shtëpi pas gjysmë ore!”

Ήταν τα πεντηκοστά γενέθλιά του, και οι καλεσμένοι θα έρχονταν στις οκτώ.

Atë ditë ai mbushte pesëdhjetë vjeç dhe të ftuarit do të vinin në orën tetë.

Η Ρίνα βρήκε ένα κουτί με κεριά σε ένα συρτάρι.

Rina gjeti një kuti me qirinj në një sirtar.

Τα έβαλε στο τραπέζι, στα ράφια και δίπλα στο παράθυρο.

I vendosi mbi tavolinë, në rafte dhe pranë dritares.

Σε λίγο όλο το δωμάτιο ήταν ζεστό και χρυσαφένιο.

Shpejt e gjithë dhoma mori një dritë të ngrohtë, ngjyrë ari.

Μετά κάποιος χτύπησε την πόρτα.

Pastaj dikush trokiti në derë.

Ήταν η γειτόνισσά τους, η κυρία Σπρέσα, με ένα μεγάλο ταψί πίτα.

Ishte fqinja e tyre, zonja Shpresa, me një tepsi të madhe byrek.

«Δεν έχει ρεύμα σε όλη την πολυκατοικία», είπε.

“Nuk ka rrymë në gjithë pallatin,” tha ajo.

«Αλλά η πίτα μου είναι έτοιμη και ακόμα ζεστή!»

“Por byreku im është gati dhe ende i nxehtë!”

Ήρθαν άλλοι τρεις γείτονες με φαγητό.

Erdhën edhe tre fqinjë të tjerë me ushqim.

Όταν ο μπαμπάς άνοιξε την πόρτα, το διαμέρισμα ήταν γεμάτο ανθρώπους και κεριά.

Kur babai hapi derën, banesa ishte plot me njerëz dhe qirinj.

«Έκπληξη!» φώναξαν όλοι.

“Surprizë!” thirrën të gjithë.

Ο μπαμπάς γέλασε πιο δυνατά από όλους.

Babai qeshi më fort se të gjithë.

Έφαγαν πίτα και τούρτα και τραγούδησαν στο σκοτάδι.

Hëngrën byrek e tortë dhe kënduan në errësirë.

Στις δέκα, τα φώτα άναψαν πάλι.

Në orën dhjetë, drita erdhi përsëri.

Ο μπαμπάς σηκώθηκε, πήγε στον διακόπτη και τα έκλεισε ξανά.

Babai u ngrit, shkoi te çelësi i dritës dhe e fiku përsëri.