Σημειώματα στο ψυγείο

Το πρώτο σημείωμα εμφανίστηκε στο ψυγείο μια Τρίτη.

Shënimi i parë u shfaq në frigorifer një të martë.

«Δεν έχουμε γάλα», έγραφε.

“Nuk kemi qumësht,” shkruhej aty.

Ο νέος συγκάτοικος του Ντριτάν, ο Ομάρ, ήταν φοιτητής μουσικής από το Κάιρο.

Bashkëbanuesi i ri i Dritanit, Omari, ishte student muzike nga Kajroja.

Ήταν ευγενικός, αλλά δεν μιλούσε σχεδόν ποτέ.

Ishte i sjellshëm, por nuk fliste pothuajse kurrë.

Κάθε πρωί υπήρχε ένα καινούργιο σημείωμα.

Çdo mëngjes kishte një shënim të ri.

«Σε παρακαλώ, κλείνε το παράθυρο τη νύχτα», έγραφε ένα άλλο.

“Të lutem, mbylle dritaren natën,” shkruhej në një tjetër.

Ο Ντριτάν ήταν ανήσυχος.

Dritani u shqetësua.

Ίσως ο Ομάρ ήταν θυμωμένος μαζί του.

Ndoshta Omari ishte i zemëruar me të.

Δεν ήθελε προβλήματα, γι' αυτό έμενε τον περισσότερο καιρό στο δωμάτιό του.

Nuk donte probleme, prandaj rrinte shumicën e kohës në dhomën e tij.

Το διαμέρισμα ήταν ήσυχο, και ο Ντριτάν ένιωθε μόνος.

Banesa ishte e qetë dhe Dritani ndihej i vetmuar.

Μια Κυριακή, μαγείρεψε φασόλια με πιπεριές, όπως η μητέρα του στο Πρίζρεν.

Një të diel, gatoi fasule me speca, si nëna e tij në Prizren.

Έφτιαξε πάρα πολλά, γι' αυτό έγραψε κι εκείνος ένα σημείωμα.

Gatoi më shumë se ç'duhej, prandaj shkroi edhe ai një shënim.

«Στην κουζίνα έχει φασόλια για σένα.»

“Mbi sobë ka fasule për ty.”

Το επόμενο πρωί, η κατσαρόλα ήταν άδεια και καθαρή.

Të nesërmen në mëngjes, tenxherja ishte bosh dhe e larë.

Στο ψυγείο υπήρχε ένα νέο σημείωμα, πιο μεγάλο από τα άλλα.

Në frigorifer kishte një shënim të ri, më të gjatë se të tjerët.

«Αυτά είναι τα καλύτερα φασόλια στη Βιέννη.»

“Këto janë fasulet më të mira në Vjenë.”

«Συγγνώμη, δεν μιλάω πολύ γιατί είμαι ντροπαλός.»

“Më fal, nuk flas shumë sepse jam i turpshëm.”

«Μπορείς να μου μάθεις να τα μαγειρεύω;»

“A mund të më mësosh si t'i gatuaj?”

Ο Ντριτάν χαμογέλασε και πήρε ένα στιλό.

Dritani buzëqeshi dhe mori një stilolaps.

Κάτω από το σημείωμα του Ομάρ έγραψε: «Απόψε στις επτά, και φέρε δύο κρεμμύδια!»

Poshtë shënimit të Omarit shkroi: “Sonte në orën shtatë – dhe sill dy qepë!”