Ο βασιλιάς των φραουλών

Η φάρμα στην Αγγλία ήταν μεγαλύτερη από όλο το χωριό του Κουστρίμ.

Ferma në Angli ishte më e madhe se gjithë fshati i Kushtrimit.

Εκεί μάζευε φράουλες από τον Απρίλιο ως τον Οκτώβριο.

Aty punoi nga prilli deri në tetor duke mbledhur luleshtrydhe.

Ήθελε να βάλει λεφτά στην άκρη για την αδελφή του, τη Λεονόρα.

Donte të kursente para për motrën e tij, Leonorën.

Τον Οκτώβριο θα πήγαινε στο πανεπιστήμιο.

Ajo do të fillonte universitetin në tetor.

Η δουλειά ήταν πιο δύσκολη απ' ό,τι νόμιζε.

Puna ishte më e rëndë nga sa e kishte menduar.

Δούλευε από τις πέντε το πρωί ως τις τέσσερις το απόγευμα.

Punonte nga ora pesë e mëngjesit deri në katër pasdite.

Έβρεχε σχεδόν κάθε μέρα, και η πλάτη του πονούσε πάντα.

Binte shi pothuajse çdo ditë dhe shpina i dhembte vazhdimisht.

Μοιραζόταν ένα μικρό τροχόσπιτο με τον Μάρεκ, έναν Πολωνό.

Jetonte bashkë me Marekun, një polak, në një shtëpizë të vogël me rrota.

Ο Μάρεκ ήταν μεγαλύτερος και πιο ήσυχος, αλλά μάζευε πιο γρήγορα από όλους.

Mareku ishte më i moshuar dhe më i heshtur, por mblidhte më shpejt se kushdo.

Μετά από δύο εβδομάδες, ο Κουστρίμ ήθελε να γυρίσει σπίτι.

Pas dy javësh, Kushtrimi donte të kthehej në shtëpi.

Ένα βράδυ, ο Μάρεκ του έφτιαξε ένα φλιτζάνι τσάι.

Një mbrëmje, Mareku i bëri një çaj.

«Γιατί είσαι εδώ;» ρώτησε.

“Pse je këtu?” e pyeti.

Ο Κουστρίμ του μίλησε για τη Λεονόρα.

Kushtrimi i tregoi për Leonorën.

Ο Μάρεκ έβγαλε μια φωτογραφία με δύο αγόρια.

Mareku nxori një fotografi me dy djem.

«Οι γιοι μου», είπε.

“Djemtë e mi,” tha ai.

«Είναι το όγδοο καλοκαίρι μου εδώ.»

“Kjo është vera ime e tetë këtu.”

Η δουλειά δεν έγινε ευκολότερη, αλλά ο Κουστρίμ σταμάτησε να μετράει τις μέρες.

Puna nuk u bë më e lehtë, por Kushtrimi pushoi së numëruari ditët.

Τον Οκτώβριο η Λεονόρα τον περίμενε στο αεροδρόμιο της Πρίστινας με μεγάλη χάρτινη ταμπέλα.

Në tetor, Leonora e priti në aeroportin e Prishtinës me një tabelë të madhe prej kartoni.

Έγραφε: «Καλώς ήρθες σπίτι, Βασιλιά των Φραουλών!»

Aty shkruante: “Mirë se erdhe në shtëpi, Mbret i Luleshtrydheve!”

Ο Κουστρίμ γέλασε και την αγκάλιασε για πολλή ώρα.

Kushtrimi qeshi dhe e përqafoi gjatë.