Tregim · Niveli C2 · Tregime të përditshme
Pour cette fois seulement
Vetëm këtë herë
Mon père n'a jamais, que je sache, employé le mot « amour » à propos d'un chien.
Babai im, me sa di unë, nuk e ka përdorur kurrë fjalën “dashuri” për një qen.
Balo, dans son vocabulaire, était un chien de garde : il vivait dehors, mangeait les restes et n'avait pas à poser la moindre patte sur le carrelage de la cuisine.
Balo, në fjalorin e tij, ishte qen roje: jetonte jashtë, hante ç'mbetej nga tryeza dhe nuk kishte punë të vinte këmbë në pllakat e kuzhinës.
Telle était la position officielle, et en quatorze ans elle n'avait jamais été révisée.
Ky ishte qëndrimi zyrtar, dhe në katërmbëdhjetë vjet nuk ishte rishikuar kurrë.
Pourtant, rentrée de Londres ce mois d'août-là, je remarquai que les restes comprenaient désormais des blancs de poulet entiers, et que la couverture de la niche offrait une ressemblance frappante avec le beau manteau d'hiver de mon père.
E megjithatë, kur u ktheva nga Londra atë gusht, vura re se tepricat tani përfshinin gjoksa të tëra pule, dhe se ajo që shtrohej në kolibe kishte një ngjashmëri të habitshme me pallton e mirë dimërore të babait.
L'orage éclata la quatrième nuit de mon séjour, ainsi qu'éclatent en été les orages de Shkodër : d'un seul coup, comme si quelqu'un avait renversé le ciel.
Stuhia erdhi natën e katërt që isha aty, ashtu siç vijnë stuhitë në Shkodër në verë: befas, sikur dikush të kishte përmbysur qiellin.
Balo, sourd à tout sauf au tonnerre, se jeta contre le portail, et le portail, dont j'avais oublié de mettre le loquet, céda.
Balo, që ishte i shurdhër për gjithçka përveç bubullimave, u sul mbi portë, dhe porta, të cilën unë kisha harruar ta mbyllja me shul, u hap.
Lorsque j'atteignis la cour, il n'y restait plus que la pluie.
Kur dola në oborr, aty s'kishte asgjë tjetër veç shiut.
Mon père surgit derrière moi en pyjama et en bottes de caoutchouc, une lampe torche à la main, et ne demanda pas à qui était la faute, ce qui était pire que s'il l'avait fait.
Babai u shfaq pas meje me pizhame e me çizme gome, me një llambë xhepi në dorë, dhe nuk pyeti se kujt i takonte faji, gjë që ishte më keq sesa ta kishte pyetur.
Nous marchâmes des heures dans des rues changées en rivières peu profondes, devant des cafés aux rideaux baissés et des vélos abandonnés contre les murs.
Ecëm me orë të tëra nëpër rrugë që ishin kthyer në lumenj të cekët, pranë kafeneve me qepenë të ulur dhe biçikletave të braktisura pas mureve.
Il criait le nom du chien d'une voix que je n'avais plus entendue depuis mes six ans, le jour où je m'étais égarée au marché.
E thërriste qenin në emër me një zë që nuk e kisha dëgjuar që kur isha gjashtë vjeçe dhe kisha humbur në pazar.
« Il est sourd, Baba », dis-je doucement.
“Është i shurdhër, baba,” i thashë me butësi.
« Il ne peut pas t'entendre. »
“Nuk të dëgjon.”
« Moi, il m'entendra », dit mon père, et il continua d'appeler.
“Mua do të më dëgjojë,” tha babai, dhe vazhdoi ta thërriste.
Ce fut le boulanger de la rue Kolë Idromeno, occupé à lever son rideau de fer à quatre heures du matin, qui résolut l'énigme.
Ishte furrtari në rrugën Kolë Idromeno, që po ngrinte qepenët në katër të mëngjesit, ai që e zgjidhi misterin.
« Le vieux chien ? » dit-il.
“Qeni plak?” tha ai.
« Essayez l'arrêt des minibus. »
“Provoni te stacioni i furgonave.”
« Ton père l'y promène tous les soirs à sept heures. »
“Babai yt e çon atje çdo mbrëmje në orën shtatë.”
Je regardai mon père, qui venait soudain de découvrir quelque chose de fascinant dans le faisceau de sa lampe.
E pashë babanë, i cili papritur kishte gjetur diçka tepër interesante në rrezen e llambës.
Sept heures, c'était l'heure où arrivait autrefois le minibus de Tirana, celui que j'avais pris chaque vendredi pour rentrer, pendant mes quatre années d'université.
Në orën shtatë mbërrinte dikur furgoni nga Tirana, ai me të cilin kthehesha në shtëpi çdo të premte gjatë katër viteve të universitetit.
Aucun de nous deux n'en souffla mot.
Asnjëri prej nesh nuk tha asgjë për këtë.
Balo était couché sous le banc de l'arrêt, trempé et grelottant, le museau tourné vers la route déserte qui menait à Tirana.
Balo ishte shtrirë nën stolin e stacionit, i qullur dhe duke u dridhur, me turirin drejtuar nga rruga e zbrazët që të çonte në Tiranë.
Mon père s'agenouilla dans une flaque, ôta sa veste, en enveloppa le chien et le traita d'idiot, très tendrement, à plusieurs reprises.
Babai u gjunjëzua në një pellg, hoqi xhaketën, e mbështolli qenin me të dhe e quajti budalla, me shumë butësi, disa herë rresht.
À la maison, il sécha Balo avec une serviette qui remontait à mon enfance et déclara que, vu les circonstances, le chien pourrait dormir dans l'entrée, pour cette fois seulement.
Në shtëpi e thau Balon me një peshqir që e mbaja mend nga fëmijëria dhe deklaroi se, duke pasur parasysh rrethanat, qeni mund të flinte në korridor, vetëm këtë herë.
Depuis, je suis rentrée deux fois à la maison.
Që atëherë kam qenë dy herë në shtëpi.
Pour autant que je puisse en juger, ce « pour cette fois seulement » dure toujours.
Me sa shoh, ai “vetëm këtë herë” vazhdon ende.
Vazhdo në aplikacionin Mëso Frengjisht
Më shumë tema, ushtrime dëgjimi dhe kuize për të testuar njohuritë. Falas për iPhone dhe Android.
Skano me telefon