Tregim · Niveli C2 · Tregime të përditshme
Le Figuier
Fiku
Depuis vingt-trois ans, Zana et Petrit ne s'accordaient que sur une seule chose : le figuier qui séparait leurs jardins était le plus beau de Vlora.
Për njëzet e tre vjet, Zana dhe Petriti kishin qenë të një mendjeje vetëm për një gjë: fiku mes kopshteve të tyre ishte më i bukuri në Vlorë.
Savoir à qui appartenait l'arbre restait, après deux avocats et un géomètre de la mairie, une question de point de vue.
Se i kujt ishte, pas dy avokatëve dhe një gjeometri të bashkisë, mbetej çështje mendimi.
Le tronc s'élevait du côté de Zana, mais l'arbre, avec l'impudeur propre à tout être vivant, penchait vers le soleil, et le soleil se trouvait du côté de Petrit.
Trungu ngrihej nga ana e Zanës, por pema, me paturpësinë e çdo gjallese, anonte nga dielli, dhe dielli ishte nga ana e Petritit.
Chaque mois d'août obéissait donc à la même chorégraphie.
Prandaj, çdo gusht përsëritej e njëjta koreografi.
Petrit cueillait les figues qui pendaient au-dessus de son jardin, Zana lui lançait depuis son balcon qu'il n'était qu'un voleur, et il répondait que les figues étaient venues à lui de leur plein gré.
Petriti mblidhte fiqtë që vareshin mbi kopshtin e tij, Zana i thoshte nga ballkoni se ishte hajdut, dhe ai i përgjigjej se fiqtë i kishin ardhur vetë, me vullnetin e tyre të lirë.
Le quartier suivait la querelle comme d'autres suivent le football.
Lagjja e ndiqte këtë grindje ashtu siç të tjerët ndjekin futbollin.
Tout le monde savait qu'ils étaient devenus veufs à un an d'intervalle, et qu'il ne leur restait personne d'autre sur qui crier, mais ce n'étaient pas des choses qu'on disait tout haut.
Të gjithë e dinin se të dy kishin mbetur të ve brenda një viti nga njëri-tjetri, dhe se asnjëri nuk kishte më kujt tjetër t'i bërtiste, por këto nuk ishin gjëra që thuheshin me zë të lartë.
À la place, on faisait ses courses à l'épicerie du coin, où les derniers rebondissements étaient rapportés avec le plus grand soin.
Në vend të kësaj, njerëzit bënin pazarin në dyqanin e qoshes, ku zhvillimet e fundit raportoheshin me shumë kujdes.
Ce mois d'août, pourtant, les figues du côté de Petrit mûrirent, se fendirent et tombèrent, et personne ne vint les voler.
Këtë gusht, megjithatë, fiqtë nga ana e Petritit u pjekën, u çanë dhe ranë, dhe askush nuk erdhi t'i vidhte.
Zana s'en aperçut dès le premier jour et fit semblant de ne rien voir le deuxième.
Zana e vuri re që ditën e parë, dhe ditën e dytë bëri sikur s'e kishte vënë re.
Le troisième, elle se retrouva à l'épicerie du coin plus tôt que d'habitude, à demander à la cantonade si les guêpes étaient nombreuses cette année.
Ditën e tretë, u gjend në dyqanin e qoshes më herët se zakonisht, duke pyetur, pa iu drejtuar askujt, nëse kishte shumë grerëza këtë vit.
La femme de l'épicier, qui attendait précisément cette question depuis trois jours, lui apprit que Petrit s'était cassé la hanche et qu'il logeait chez son fils à Tirana.
E shoqja e dyqanxhiut, që e priste pikërisht këtë pyetje prej tri ditësh, i tha se Petriti kishte thyer ijën dhe po rrinte te i biri në Tiranë.
« Pour un mois au moins », ajouta-t-elle en observant le visage de Zana avec un intérêt tout professionnel.
“Të paktën për një muaj,” shtoi ajo, duke vëzhguar fytyrën e Zanës me interes profesional.
Zana rentra chez elle et resta longtemps immobile à contempler les figues gâtées de l'autre côté du mur.
Zana u kthye në shtëpi dhe qëndroi gjatë duke parë fiqtë e prishur në anën tjetër të murit.
Puis elle alla chercher l'échelle.
Pastaj shkoi e mori shkallën.
Il lui fallut quatre soirées pour cueillir ce qui restait et trois de plus pour en faire de la confiture, ce dont elle s'acquitta avec la sombre efficacité d'une femme qui tient à prouver qu'elle a raison.
Iu deshën katër mbrëmje për të mbledhur ç'kishte mbetur dhe tri të tjera për ta bërë reçel, gjë që e bëri me zellin e rreptë të një gruaje që do të tregojë se ka të drejtë.
Quand le fils de Petrit le ramena chez lui en septembre, onze bocaux l'attendaient sur le pas de sa porte, avec un mot de la main de Zana : « Vos figues me salissaient le mur. »
Kur i biri e solli Petritin në shtëpi në shtator, në prag të derës e prisnin njëmbëdhjetë kavanoza dhe një shënim me shkrimin e saj: “Fiqtë e tu po ma bënin rrëmujë murin.”
Petrit lut le mot deux fois, goûta la confiture et envoya son fils chez la voisine porter une réponse.
Petriti e lexoi shënimin dy herë, provoi reçelin dhe e dërgoi të birin te fqinja me një përgjigje.
Il y affirmait que la confiture était trop sucrée, que les bocaux lui revenaient de droit, les figues ayant été les siennes, et qu'elle devrait venir en discuter autour d'un café, sa hanche lui interdisant de gravir l'escalier de Zana.
Aty shkruhej se reçeli ishte tepër i ëmbël, se kavanozat i takonin atij me të drejtë, meqë fiqtë kishin qenë të tijtë, dhe se ajo duhej të vinte që ta diskutonin çështjen me një kafe, pasi ija nuk e lejonte t'i ngjitte shkallët e saj.
Le géomètre, appelé une troisième fois en octobre sous quelque prétexte inventé par Petrit, trouva la limite exactement là où elle avait toujours été, et deux vieillards assis à l'ombre du figuier, en train de se chamailler à propos du sucre.
Gjeometri, i thirrur për të tretën herë në tetor me ndonjë pretekst të Petritit, e gjeti kufirin pikërisht aty ku kishte qenë gjithmonë, dhe dy pleq të ulur nën hijen e fikut, duke u grindur për sheqerin.
Vazhdo në aplikacionin Mëso Frengjisht
Më shumë tema, ushtrime dëgjimi dhe kuize për të testuar njohuritë. Falas për iPhone dhe Android.
Skano me telefon