Telefonen i taxin

En telefon ringer i baksätet.

Në ndenjësen e pasme po bie një telefon.

Fatos stannar bilen.

Fatosi e ndal makinën.

Han är taxichaufför i Tirana.

Ai është taksist në Tiranë.

Det är inte hans telefon.

Nuk është telefoni i tij.

På skärmen står bara ett ord: ”Mamma”.

Në ekran shkruan vetëm një fjalë: “Mami.”

Fatos svarar i telefonen.

Fatosi i përgjigjet telefonit.

En kvinna pratar väldigt fort.

Një grua po flet shumë shpejt.

”Luan, ditt plan går klockan tio!”

“Luan, avioni yt niset në orën dhjetë!”

Fatos minns Luan, den unga mannen med den stora väskan.

Fatosit i kujtohet Luani, djaloshi me çantën e madhe.

Nu är han på flygplatsen, utan sin telefon.

Tani ai është në aeroport, pa telefon.

Och hans biljett finns i telefonen!

Dhe bileta e tij është në telefon!

”Oroa dig inte”, säger Fatos.

“Mos u shqetësoni,” thotë Fatosi.

”Jag kan köra telefonen till honom.”

“Mund t'ia çoj unë.”

Fatos kör fort, men inte för fort.

Fatosi nget shpejt, por jo tepër shpejt.

Luan står vid ingången till flygplatsen.

Luani është te dera e aeroportit.

Han ser väldigt orolig ut.

Duket shumë i shqetësuar.

Fatos ger honom telefonen.

Fatosi ia jep telefonin.

”Vad kostar det?” frågar Luan.

“Sa ju detyrohem?” pyet Luani.

”Ingenting”, säger Fatos.

“Asgjë,” thotë Fatosi.

”Ring bara din mamma.”

“Vetëm merre nënën në telefon.”