Lappar på kylskåpet

Den första lappen dök upp på kylskåpet en tisdag.

Shënimi i parë u shfaq në frigorifer një të martë.

”Vi har ingen mjölk”, stod det.

“Nuk kemi qumësht,” shkruhej aty.

Dritans nya rumskamrat, Omar, var musikstudent från Kairo.

Bashkëbanuesi i ri i Dritanit, Omari, ishte student muzike nga Kajroja.

Han var artig, men han pratade nästan aldrig.

Ishte i sjellshëm, por nuk fliste pothuajse kurrë.

Varje morgon satt det en ny lapp där.

Çdo mëngjes kishte një shënim të ri.

”Stäng fönstret på natten, tack”, stod det på en annan.

“Të lutem, mbylle dritaren natën,” shkruhej në një tjetër.

Dritan blev orolig.

Dritani u shqetësua.

Kanske var Omar arg på honom.

Ndoshta Omari ishte i zemëruar me të.

Han ville inte ha problem, så han var mest på sitt rum.

Nuk donte probleme, prandaj rrinte shumicën e kohës në dhomën e tij.

Lägenheten var tyst, och Dritan kände sig ensam.

Banesa ishte e qetë dhe Dritani ndihej i vetmuar.

En söndag lagade han bönor med paprika, som hans mamma i Prizren.

Një të diel, gatoi fasule me speca, si nëna e tij në Prizren.

Han lagade för mycket, så han skrev också en lapp.

Gatoi më shumë se ç'duhej, prandaj shkroi edhe ai një shënim.

”Det finns bönor på spisen till dig.”

“Mbi sobë ka fasule për ty.”

Nästa morgon var kastrullen tom och ren.

Të nesërmen në mëngjes, tenxherja ishte bosh dhe e larë.

På kylskåpet satt en ny lapp, och den var längre än de andra.

Në frigorifer kishte një shënim të ri, më të gjatë se të tjerët.

”Det här är de bästa bönorna i Wien.”

“Këto janë fasulet më të mira në Vjenë.”

”Förlåt, jag pratar inte så mycket eftersom jag är blyg.”

“Më fal, nuk flas shumë sepse jam i turpshëm.”

”Kan du lära mig att laga dem?”

“A mund të më mësosh si t'i gatuaj?”

Dritan log och tog en penna.

Dritani buzëqeshi dhe mori një stilolaps.

Under Omars lapp skrev han: ”I kväll klockan sju, och ta med två lökar!”

Poshtë shënimit të Omarit shkroi: “Sonte në orën shtatë – dhe sill dy qepë!”