Det gula paraplyet

Fröken Gashi hade alltid ett gult paraply med sig på skolutflykter.

Në ekskursionet shkollore, mësuesja Gashi mbante gjithmonë me vete një çadër të verdhë.

”Följ paraplyet, så går ni inte vilse”, sa hon.

“Ndiqni çadrën dhe nuk do të humbisni,” tha ajo.

I maj åkte de till Berat, staden med tusen fönster.

Në maj shkuan në Berat, qytetin e një mijë dritareve.

Agon älskade att ta foton.

Agonit i pëlqente shumë të bënte fotografi.

Han tog bilder på gamla dörrar och en sovande katt.

Fotografoi dyer të vjetra dhe një mace që flinte.

När han tittade upp var klassen inte där.

Kur ngriti kokën, klasa nuk ishte më aty.

Alla gator såg likadana ut.

Të gjitha rrugicat dukeshin njësoj.

Han ville ringa fröken Gashi, men batteriet i mobilen var slut.

Donte ta merrte në telefon mësuesen Gashi, por telefoni i kishte mbetur pa bateri.

Agon blev rädd, men sedan fick han en idé.

Agoni u tremb, por pastaj i erdhi një ide.

Han klättrade upp på kullen till borgen.

U ngjit në kodër deri te kalaja.

Från toppen kunde han se hela staden.

Nga lart mund ta shihte gjithë qytetin.

Långt där nere, nära floden, fanns en liten gul prick.

Atje poshtë, pranë lumit, dukej një pikë e vogël e verdhë.

Agon tog ett foto till och sprang ner så fort han kunde.

Agoni bëri edhe një fotografi dhe zbriti me vrap, sa më shpejt që mundi.

Fröken Gashi räknade eleverna om och om igen.

Mësuesja Gashi i numëronte nxënësit sërish e sërish.

”Tjugofyra!” ropade hon när hon såg honom.

“Njëzet e katër!” bërtiti ajo kur e pa.

”Agon, var var du någonstans?”

“Agon, ku ishe?”

Han visade henne sitt sista foto: hela staden och ett pyttelitet gult paraply.

Ai i tregoi fotografinë e fundit: gjithë qytetin dhe një çadër të vockël të verdhë.

Fröken Gashi tittade på det och skrattade.

Mësuesja Gashi e shikoi dhe qeshi.

”Nästa gång ska du bära paraplyet”, sa hon.

“Herën tjetër, çadrën do ta mbash ti,” tha ajo.