En överraskning för herr Kelmendi

Era tryckte på ”Skicka” klockan 16.58 en fredagseftermiddag och stängde sin laptop med ett leende.

Era shtypi “Dërgo” të premten pasdite, në orën 16:58, dhe e mbylli laptopin e buzëqeshur.

Hon ordnade en överraskningsfest för sin chef, herr Kelmendi, som skulle fylla sextio på måndag.

Po organizonte një festë surprizë për shefin e saj, zotin Kelmendi, që të hënën mbushte gjashtëdhjetë vjeç.

Mejlet förklarade allt: chokladtårtan, musiken och planen att gömma sig i mötesrummet.

Emaili i shpjegonte të gjitha: tortën me çokollatë, muzikën dhe planin për t'u fshehur në sallën e mbledhjeve.

Hon skickade det till hela teamet.

Ia dërgoi gjithë ekipit.

På lördagsmorgonen satt Era och drack kaffe när ett svar kom.

Të shtunën në mëngjes, Era po pinte kafe kur i erdhi një përgjigje.

Det var från herr Kelmendi.

Ishte nga zoti Kelmendi.

”Tack, Era”, skrev han.

“Faleminderit, Era,” kishte shkruar ai.

”Jag har alltid älskat chokladtårta.”

“Torta me çokollatë më ka pëlqyer gjithmonë.”

Era höll på att tappa koppen.

Erës gati i ra filxhani nga dora.

Hon öppnade mejlet igen och tittade på listan med namn.

E hapi sërish emailin dhe shikoi listën e emrave.

Där, mellan Dafina på ekonomi och Besart på IT, stod hennes chefs namn.

Aty, mes Dafinës nga kontabiliteti dhe Besartit nga sektori i IT-së, ishte emri i shefit të saj.

Hon ringde Dafina direkt.

E thirri menjëherë Dafinën.

”Ska vi ställa in festen?” frågade Era.

“A duhet ta anulojmë festën?” pyeti Era.

”Om vi ställer in den nu, kommer han att må jättedåligt”, sa Dafina.

“Nëse e anulojmë tani, ai do të ndihet shumë keq,” tha Dafina.

”Vi fortsätter bara som om ingenting har hänt.”

“Le të vazhdojmë sikur të mos ketë ndodhur asgjë.”

Era sov nästan ingenting den helgen.

Era mezi fjeti atë fundjavë.

På måndagen kom herr Kelmendi till kontoret klockan nio, som vanligt.

Të hënën, zoti Kelmendi hyri në zyrë në orën nëntë, si zakonisht.

Tjugo personer hoppade fram bakom skrivborden och ropade: ”Överraskning!”

Njëzet veta dolën befas nga pas tavolinave dhe bërtitën: “Surprizë!”

Han lade handen på hjärtat och såg helt chockad ut.

Ai vuri dorën në zemër dhe dukej krejt i shtangur.

”Jag hade ingen aning!” sa han, så högt att alla trodde på honom.

“Nuk e kisha idenë!” tha ai, aq me zë të lartë sa të gjithë e besuan.

Senare, medan han skar tårtan, gav han Era den största biten.

Më vonë, ndërsa priste tortën, i dha Erës copën më të madhe.

”Nästa gång”, viskade han, ”ska du kolla vem du skickar det till.”

“Herën tjetër,” i pëshpëriti, “shiko mirë kujt ia dërgon.”