Den gamle mannens macchiato

”För varm”, sa den gamle mannen och sköt tillbaka koppen över disken.

“Shumë e nxehtë,” tha plaku dhe e shtyu filxhanin mbrapsht mbi banak.

Jeta hade arbetat på det lilla kaféet nära Nationalbiblioteket i tre månader.

Jeta punonte prej tre muajsh në kafenenë e vogël pranë Bibliotekës Kombëtare.

Hon hade aldrig träffat en kund som han.

Nuk kishte hasur kurrë një klient si ai.

Han kom varje morgon klockan åtta, satte sig vid fönstret och beställde en macchiato.

Vinte çdo mëngjes në orën tetë, ulej pranë dritares dhe porosiste një makiato.

Och varje morgon var det något fel på den.

Dhe çdo mëngjes, diçka nuk shkonte me të.

På måndagen var mjölken för kall.

Të hënën, qumështi ishte tepër i ftohtë.

På tisdagen var det för mycket skum.

Të martën, kishte tepër shkumë.

På onsdagen sa han att koppen var ful.

Të mërkurën, tha se filxhani ishte i shëmtuar.

Jeta började tappa tålamodet.

Jeta kishte filluar të humbiste durimin.

”Ta det inte personligt”, sa hennes chef Lorik.

“Mos e merr personalisht,” i tha shefi, Loriku.

”Han hade förr ett eget kafé på den här gatan, för många år sedan.”

“Para shumë vitesh, ai kishte kafenenë e vet në këtë rrugë.”

”Folk säger att hans macchiato var den bästa i Pristina.”

“Thonë se makiatoja e tij ishte më e mira në Prishtinë.”

Nästa morgon väntade Jeta på honom när han kom in.

Të nesërmen në mëngjes, Jeta po e priste kur ai hyri.

”Jag har provat allt”, sa hon.

“I kam provuar të gjitha,” tha ajo.

”Kan du visa mig hur du gör den?”

“A mund të më tregoni si e bëni ju?”

Den gamle mannen tittade länge på henne.

Plaku e shikoi gjatë pa folur.

Sedan gick han in bakom disken, tog av sig rocken och tog upp mjölkkannan.

Pastaj kaloi pas banakut, hoqi pallton dhe mori kanën e qumështit.

Han visade henne hur man värmer mjölken utan att bränna den.

I tregoi si ta ngrohte qumështin pa e djegur.

Sedan hällde han den långsamt, och ett litet vitt hjärta syntes på kaffet.

Pastaj e derdhi ngadalë dhe mbi kafe u shfaq një zemër e vogël e bardhë.

”Om du stressar, märker kaffet det”, sa han.

“Nëse nxiton, kafeja e kupton,” tha ai.

Jeta övade hela veckan.

Jeta u ushtrua gjithë javën.

På fredagen ställde hon en kopp framför honom och väntade.

Të premten, i vuri një filxhan përpara dhe priti.

Han smakade, blundade och sa ingenting på en stund.

Ai e shijoi, mbylli sytë dhe nuk foli për një copë herë.

”Nästan”, sa han till slut.

“Pothuajse,” tha më në fund.

Men för första gången lämnade han dricks, och nästa morgon var han tillbaka klockan åtta.

Por për herë të parë la bakshish dhe të nesërmen në orën tetë ishte sërish aty.