Una sorpresa per il signor Kelmendi

Era ha premuto «Invia» alle 16:58 di un venerdì pomeriggio e ha chiuso il portatile con un sorriso.

Era shtypi “Dërgo” të premten pasdite, në orën 16:58, dhe e mbylli laptopin e buzëqeshur.

Stava organizzando una festa a sorpresa per il suo capo, il signor Kelmendi, che lunedì compiva sessant'anni.

Po organizonte një festë surprizë për shefin e saj, zotin Kelmendi, që të hënën mbushte gjashtëdhjetë vjeç.

L'email spiegava tutto: la torta al cioccolato, la musica e il piano per nascondersi nella sala riunioni.

Emaili i shpjegonte të gjitha: tortën me çokollatë, muzikën dhe planin për t'u fshehur në sallën e mbledhjeve.

L'ha mandata a tutta la squadra.

Ia dërgoi gjithë ekipit.

Sabato mattina Era stava bevendo un caffè quando è arrivata una risposta.

Të shtunën në mëngjes, Era po pinte kafe kur i erdhi një përgjigje.

Veniva dal signor Kelmendi.

Ishte nga zoti Kelmendi.

«Grazie, Era» aveva scritto.

“Faleminderit, Era,” kishte shkruar ai.

«La torta al cioccolato mi è sempre piaciuta moltissimo.»

“Torta me çokollatë më ka pëlqyer gjithmonë.”

A Era per poco non è caduta la tazza.

Erës gati i ra filxhani nga dora.

Ha riaperto l'email e ha guardato la lista dei nomi.

E hapi sërish emailin dhe shikoi listën e emrave.

Lì, tra Dafina della contabilità e Besart dell'ufficio informatico, c'era il nome del suo capo.

Aty, mes Dafinës nga kontabiliteti dhe Besartit nga sektori i IT-së, ishte emri i shefit të saj.

Ha chiamato subito Dafina.

E thirri menjëherë Dafinën.

«Dovremmo annullare la festa?» ha chiesto Era.

“A duhet ta anulojmë festën?” pyeti Era.

«Se la annulliamo adesso, lui ci starà malissimo» ha detto Dafina.

“Nëse e anulojmë tani, ai do të ndihet shumë keq,” tha Dafina.

«Facciamo finta di niente e andiamo avanti.»

“Le të vazhdojmë sikur të mos ketë ndodhur asgjë.”

Quel fine settimana Era non ha quasi dormito.

Era mezi fjeti atë fundjavë.

Lunedì il signor Kelmendi è entrato in ufficio alle nove, come sempre.

Të hënën, zoti Kelmendi hyri në zyrë në orën nëntë, si zakonisht.

Venti persone sono saltate fuori da dietro le scrivanie e hanno gridato: «Sorpresa!»

Njëzet veta dolën befas nga pas tavolinave dhe bërtitën: “Surprizë!”

Lui si è messo una mano sul cuore e sembrava completamente sbalordito.

Ai vuri dorën në zemër dhe dukej krejt i shtangur.

«Non ne avevo idea!» ha detto, così forte che tutti gli hanno creduto.

“Nuk e kisha idenë!” tha ai, aq me zë të lartë sa të gjithë e besuan.

Più tardi, mentre tagliava la torta, ha dato a Era la fetta più grande.

Më vonë, ndërsa priste tortën, i dha Erës copën më të madhe.

«La prossima volta» le ha sussurrato, «controlla a chi la mandi.»

“Herën tjetër,” i pëshpëriti, “shiko mirë kujt ia dërgon.”