L'ultimo autobus per Peja

Nessuno, sull'ultimo autobus per Peja, aveva messo in valigia il necessario per una notte nella neve.

Askush në autobusin e fundit për në Pejë nuk ishte përgatitur për një natë në borë.

Jeta si era portata il portatile e una scatola di cioccolatini per la madre, da usare all'occorrenza come scudo.

Jeta kishte marrë me vete laptopin dhe një kuti çokollatash për nënën, të cilën kishte ndër mend ta përdorte si mburojë.

La madre l'aveva chiamata tre volte quella settimana, e ogni volta la conversazione era scivolata, con sospetta disinvoltura, sul figlio di certi amici di famiglia appena tornato dalla Svizzera.

E ëma i kishte telefonuar tri herë atë javë, dhe çdo herë biseda kishte rrëshqitur, me një lehtësi të dyshimtë, te djali i një miku të familjes që sapo ishte kthyer nga Zvicra.

Jeta sospettava che la cena di sabato non sarebbe stata una coincidenza.

Jeta dyshonte se darka e së shtunës nuk do të ishte rastësi.

Poco dopo Kijevë, l'autobus rallentò, avanzò a passo d'uomo e infine si fermò dietro una fila di fanalini rossi che sparivano nel turbinio della neve.

Pak pas Kijevës, autobusi uli shpejtësinë, eci zvarrë dhe më në fund ndaloi pas një vargu dritash të kuqe që zhdukeshin mes shtëllungave të borës.

Un camion era slittato di traverso su entrambe le corsie, annunciò l'autista, e nessuno si sarebbe mosso finché non fossero arrivati gli spazzaneve.

Një kamion kishte rrëshqitur dhe kishte bllokuar të dyja korsitë, njoftoi shoferi, dhe askush nuk do të lëvizte derisa të vinin makinat borëpastruese.

Di rado Jeta aveva visto un autobus pieno di sconosciuti ammutolire così in fretta.

Rrallë kishte parë Jeta një autobus plot me të panjohur të heshtte kaq shpejt.

Poi un anziano seduto davanti sciolse il nodo di un sacco di tela, e il rumore secco delle noci spaccate riempì l'autobus.

Pastaj një plak në ulëset e para zgjidhi një thes prej pëlhure, dhe kërcitja e arrave që thyheshin mbushi autobusin.

A mezzanotte le noci avevano già girato per tutto il corridoio, seguite da un sacchetto di arance di una giovane madre e da un thermos di tè che nessuno ammetteva di aver portato.

Deri në mesnatë, arrat kishin shkuar e ardhur nëpër korridorin e autobusit, të ndjekura nga një qese me portokaj nga një nënë e re dhe një termos me çaj që askush nuk pranonte se e kishte të vetin.

L'anziano, che si chiamava Isuf, finì seduto accanto a Jeta.

Plaku, që quhej Isuf, përfundoi në ulësen pranë Jetës.

Tornava a casa, a Deçan, dopo essere stato dalla figlia a Pristina.

Po kthehej në Deçan, pas një vizite te vajza në Prishtinë.

Aveva anche un figlio, in Italia, ma non si parlavano da sei anni.

Kishte edhe një djalë, në Itali, por nuk flisnin prej gjashtë vitesh.

Quando Jeta gli chiese perché, lui alzò le spalle.

Kur Jeta e pyeti pse, ai ngriti supet.

«È cominciato tutto per uno steccato», disse.

“Filloi për një gardh,” tha ai.

«Adesso non ricordo più chi avesse ragione, ed è rimasto solo l'orgoglio.»

“Tani s'më kujtohet më kush kishte të drejtë, dhe ka mbetur vetëm sedra.”

Verso le tre, Jeta tirò fuori il telefono.

Rreth orës tre, Jeta nxori telefonin.

C'erano quattro chiamate perse della madre, e con un certo imbarazzo si rese conto di aver tolto la suoneria già a Pristina.

Kishte katër thirrje të humbura nga e ëma, dhe me njëfarë sikleti kuptoi se ia kishte fikur zërin telefonit qysh në Prishtinë.

Scrisse un lungo messaggio, lo cancellò e ne mandò invece uno breve: «Bloccata nella neve vicino a Kijevë, sto bene, ci sarò per cena.»

Shkroi një mesazh të gjatë, e fshiu, dhe në vend të tij dërgoi një të shkurtër: “Kam ngecur në borë afër Kijevës, jam mirë, do të jem aty për darkë.”

Accanto a lei, Isuf faceva finta di dormire, ma continuava a rigirarsi il telefono tra le mani.

Pranë saj, Isufi bënte sikur flinte, por e rrotullonte pa pushim telefonin në duar.

Gli spazzaneve arrivarono all'alba, e l'autobus raggiunse Peja poco dopo le sette, con quasi dieci ore di ritardo.

Makinat borëpastruese erdhën në agim, dhe autobusi arriti në Pejë pak pas orës shtatë, me gati dhjetë orë vonesë.

L'auto di suo padre era l'unica nel parcheggio della stazione.

Vetura e babait ishte e vetmja në parkingun e stacionit.

A giudicare dalla neve sul tetto, doveva essere rimasto lì ad aspettarla tutta la notte.

Po të gjykoje nga bora që e kishte mbuluar, kishte pritur aty gjithë natën.

Le prese la borsa, le versò una tazza di tè da un thermos e non disse una parola sulle chiamate perse.

I mori çantën, i hodhi një gotë çaj nga termosi dhe nuk tha asgjë fare për thirrjet e humbura.

Mentre si allontanavano, Jeta si voltò e vide Isuf in piedi nella neve, con il telefono premuto contro l'orecchio.

Teksa po largoheshin, Jeta ktheu kokën dhe pa Isufin, në këmbë mes borës, me telefonin ngjitur te veshi.