L'aula sbagliata

«È questa la lezione di matematica?» chiede Omar.

“Kjo është ora e matematikës?” pyet Omari.

È il suo primo giorno in una scuola nuova.

Është dita e tij e parë në një shkollë të re.

Una donna alta gli sorride.

Një grua e gjatë i buzëqesh.

«Entra, entra!» dice.

“Hyr, hyr brenda!” thotë ajo.

Omar si siede in fondo.

Omari ulet në bankën e fundit.

Sui banchi non ci sono libri.

Mbi banka nuk ka libra.

In un angolo c'è un grande pianoforte.

Në një kënd të klasës ka një piano të madhe.

Gli studenti sono in piedi e cantano.

Nxënësit janë në këmbë dhe po këndojnë.

Omar non conosce la canzone, ma canta anche lui.

Omari nuk e njeh këngën, por këndon edhe ai.

Canta a voce molto alta.

Këndon me zë shumë të lartë.

«Hai una voce fantastica!» dice la donna.

“Ke një zë të mrekullueshëm!” thotë gruaja.

Alla porta c'è un uomo con gli occhiali.

Te dera qëndron një burrë me syze.

«Omar?» chiede.

“Omar?” pyet ai.

«Sono il tuo professore di matematica e la nostra aula è accanto.»

“Unë jam mësuesi yt i matematikës dhe ne e kemi orën në klasën ngjitur.”

Omar diventa tutto rosso.

Omari skuqet i tëri.

La professoressa di musica ride.

Mësuesja e muzikës qesh.

«Torna venerdì!» dice.

“Eja prapë të premten!” thotë ajo.

«Il coro della scuola ha bisogno di te!»

“Kori i shkollës ka nevojë për ty!”