Το κινητό στο ταξί

Ένα κινητό χτυπάει στο πίσω κάθισμα.

Në ndenjësen e pasme po bie një telefon.

Ο Φατός σταματάει το αυτοκίνητο.

Fatosi e ndal makinën.

Είναι ταξιτζής στα Τίρανα.

Ai është taksist në Tiranë.

Δεν είναι το δικό του κινητό.

Nuk është telefoni i tij.

Στην οθόνη υπάρχει μόνο μία λέξη: «Μαμά».

Në ekran shkruan vetëm një fjalë: “Mami.”

Ο Φατός απαντάει στο τηλέφωνο.

Fatosi i përgjigjet telefonit.

Μια γυναίκα μιλάει πολύ γρήγορα.

Një grua po flet shumë shpejt.

«Λουάν, το αεροπλάνο σου φεύγει στις δέκα!»

“Luan, avioni yt niset në orën dhjetë!”

Ο Φατός θυμάται τον Λουάν, τον νεαρό με τη μεγάλη τσάντα.

Fatosit i kujtohet Luani, djaloshi me çantën e madhe.

Τώρα είναι στο αεροδρόμιο χωρίς το κινητό του.

Tani ai është në aeroport, pa telefon.

Και το εισιτήριό του είναι στο κινητό!

Dhe bileta e tij është në telefon!

«Μην ανησυχείτε», λέει ο Φατός.

“Mos u shqetësoni,” thotë Fatosi.

«Μπορώ να του το πάω εγώ.»

“Mund t'ia çoj unë.”

Ο Φατός οδηγεί γρήγορα, αλλά όχι πολύ γρήγορα.

Fatosi nget shpejt, por jo tepër shpejt.

Ο Λουάν είναι στην πόρτα του αεροδρομίου.

Luani është te dera e aeroportit.

Φαίνεται πολύ ανήσυχος.

Duket shumë i shqetësuar.

Ο Φατός του δίνει το κινητό.

Fatosi ia jep telefonin.

«Πόσο κάνει;» ρωτάει ο Λουάν.

“Sa ju detyrohem?” pyet Luani.

«Τίποτα», λέει ο Φατός.

“Asgjë,” thotë Fatosi.

«Απλώς πάρε τηλέφωνο τη μαμά σου.»

“Vetëm merre nënën në telefon.”