Ζάχαρη ή αλάτι;

Το ξυπνητήρι του Γκέντι χτυπάει στις τέσσερις το πρωί.

Alarmi i Gentit bie në orën katër të mëngjesit.

Σήμερα είναι η πρώτη του μέρα σε έναν φούρνο στο Πετς.

Sot është dita e tij e parë e punës në një furrë buke në Pejë.

Ο φούρναρης, ο Ραμίζ, είναι μεγαλόσωμος άντρας με άσπρο καπέλο.

Furrtari, Ramizi, është një burrë i madh me kapelë të bardhë.

«Καλώς ήρθες, Γκέντι!» λέει.

“Mirë se erdhe, Genti!” i thotë ai.

Στο τραπέζι υπάρχουν δύο σακιά.

Mbi tryezë ka dy thasë.

Το ένα έχει ζάχαρη και το άλλο αλάτι.

Në njërin ka sheqer, kurse në tjetrin ka kripë.

«Βάλε δύο φλιτζάνια ζάχαρη στο γλυκό ψωμί», λέει ο Ραμίζ.

“Hidh dy gota sheqer në bukën e ëmbël,” thotë Ramizi.

Μετά χτυπάει το κινητό του και βγαίνει έξω.

Pastaj i bie telefoni dhe ai del jashtë.

Ο Γκέντι κοιτάζει τα σακιά.

Genti i shikon thasët.

Είναι ίδια!

Janë krejt njësoj!

Παίρνει το σακί στα αριστερά.

Ai merr thesin që është majtas.

Σε λίγο το ψωμί είναι έτοιμο.

Pas pak, buka është gati.

Μυρίζει ωραία.

Ka erë të mirë.

Ο Ραμίζ τρώει ένα κομμάτι.

Ramizi ha një copë.

«Γκέντι, αυτό το ψωμί είναι αλμυρό!»

“Genti, kjo bukë është e kripur!”

Ο Γκέντι κοκκινίζει.

Gentit i skuqet fytyra.

Ο Ραμίζ γελάει και γράφει πάνω στα σακιά: ΖΑΧΑΡΗ και ΑΛΑΤΙ.

Ramizi qesh dhe shkruan mbi thasët: SHEQER dhe KRIPË.

«Αύριο εσύ φτιάχνεις τον καφέ», λέει.

“Nesër, kafenë bëje ti,” i thotë ai.