Λάθος τάξη

«Εδώ είναι το μάθημα των μαθηματικών;» ρωτάει ο Ομάρ.

“Kjo është ora e matematikës?” pyet Omari.

Είναι η πρώτη του μέρα σε ένα καινούργιο σχολείο.

Është dita e tij e parë në një shkollë të re.

Μια ψηλή γυναίκα του χαμογελάει.

Një grua e gjatë i buzëqesh.

«Πέρασε, πέρασε!» λέει.

“Hyr, hyr brenda!” thotë ajo.

Ο Ομάρ κάθεται στο τελευταίο θρανίο.

Omari ulet në bankën e fundit.

Στα θρανία δεν υπάρχουν βιβλία.

Mbi banka nuk ka libra.

Στη γωνία υπάρχει ένα μεγάλο πιάνο.

Në një kënd të klasës ka një piano të madhe.

Οι μαθητές είναι όρθιοι και τραγουδούν.

Nxënësit janë në këmbë dhe po këndojnë.

Ο Ομάρ δεν ξέρει το τραγούδι, αλλά τραγουδάει κι αυτός.

Omari nuk e njeh këngën, por këndon edhe ai.

Τραγουδάει πολύ δυνατά.

Këndon me zë shumë të lartë.

«Έχεις υπέροχη φωνή!» λέει η γυναίκα.

“Ke një zë të mrekullueshëm!” thotë gruaja.

Ένας άντρας με γυαλιά στέκεται στην πόρτα.

Te dera qëndron një burrë me syze.

«Ομάρ;» ρωτάει.

“Omar?” pyet ai.

«Είμαι ο καθηγητής των μαθηματικών και η τάξη μας είναι δίπλα.»

“Unë jam mësuesi yt i matematikës dhe ne e kemi orën në klasën ngjitur.”

Ο Ομάρ κοκκινίζει.

Omari skuqet i tëri.

Η καθηγήτρια της μουσικής γελάει.

Mësuesja e muzikës qesh.

«Έλα ξανά την Παρασκευή!» λέει.

“Eja prapë të premten!” thotë ajo.

«Η χορωδία του σχολείου σε χρειάζεται!»

“Kori i shkollës ka nevojë për ty!”