Το τελευταίο λεωφορείο για το Πετς

Κανείς στο τελευταίο λεωφορείο για το Πετς δεν είχε ετοιμάσει βαλίτσα για μια νύχτα στο χιόνι.

Askush në autobusin e fundit për në Pejë nuk ishte përgatitur për një natë në borë.

Η Γιέτα είχε πάρει μαζί της το λάπτοπ και ένα κουτί σοκολατάκια για τη μητέρα της, που σκόπευε να το χρησιμοποιήσει ως ασπίδα.

Jeta kishte marrë me vete laptopin dhe një kuti çokollatash për nënën, të cilën kishte ndër mend ta përdorte si mburojë.

Η μητέρα της είχε τηλεφωνήσει τρεις φορές εκείνη την εβδομάδα, και κάθε φορά η κουβέντα είχε γλιστρήσει, με ύποπτη ευκολία, στον γιο ενός οικογενειακού φίλου που μόλις είχε γυρίσει από την Ελβετία.

E ëma i kishte telefonuar tri herë atë javë, dhe çdo herë biseda kishte rrëshqitur, me një lehtësi të dyshimtë, te djali i një miku të familjes që sapo ishte kthyer nga Zvicra.

Η Γιέτα υποψιαζόταν ότι το δείπνο του Σαββάτου δεν θα ήταν σύμπτωση.

Jeta dyshonte se darka e së shtunës nuk do të ishte rastësi.

Λίγο μετά το Κίγεβο, το λεωφορείο έκοψε ταχύτητα, προχωρούσε σημειωτόν και τελικά σταμάτησε πίσω από μια ουρά κόκκινων φώτων που χάνονταν μέσα στον χιονοστρόβιλο.

Pak pas Kijevës, autobusi uli shpejtësinë, eci zvarrë dhe më në fund ndaloi pas një vargu dritash të kuqe që zhdukeshin mes shtëllungave të borës.

Ένα φορτηγό είχε ντεραπάρει και έφραζε και τις δύο λωρίδες, ανακοίνωσε ο οδηγός, και κανείς δεν θα πήγαινε πουθενά μέχρι να έρθουν τα εκχιονιστικά.

Një kamion kishte rrëshqitur dhe kishte bllokuar të dyja korsitë, njoftoi shoferi, dhe askush nuk do të lëvizte derisa të vinin makinat borëpastruese.

Σπάνια είχε δει η Γιέτα ένα λεωφορείο γεμάτο αγνώστους να βουβαίνεται τόσο γρήγορα.

Rrallë kishte parë Jeta një autobus plot me të panjohur të heshtte kaq shpejt.

Τότε ένας γέρος στις μπροστινές θέσεις έλυσε ένα πάνινο σακί, και το τρίξιμο των καρυδιών που έσπαζαν γέμισε το λεωφορείο.

Pastaj një plak në ulëset e para zgjidhi një thes prej pëlhure, dhe kërcitja e arrave që thyheshin mbushi autobusin.

Ως τα μεσάνυχτα τα καρύδια είχαν κάνει τον διάδρομο πάνω κάτω, και τα ακολούθησαν μια σακούλα πορτοκάλια μιας νεαρής μητέρας κι ένα θερμός τσάι που κανείς δεν παραδεχόταν ότι ήταν δικό του.

Deri në mesnatë, arrat kishin shkuar e ardhur nëpër korridorin e autobusit, të ndjekura nga një qese me portokaj nga një nënë e re dhe një termos me çaj që askush nuk pranonte se e kishte të vetin.

Ο γέρος, που τον έλεγαν Ισούφ, κατέληξε στη θέση δίπλα στη Γιέτα.

Plaku, që quhej Isuf, përfundoi në ulësen pranë Jetës.

Γύριζε σπίτι του στο Ντέτσανι, αφού είχε επισκεφθεί την κόρη του στην Πρίστινα.

Po kthehej në Deçan, pas një vizite te vajza në Prishtinë.

Είχε κι έναν γιο, στην Ιταλία, αλλά είχαν έξι χρόνια να μιλήσουν.

Kishte edhe një djalë, në Itali, por nuk flisnin prej gjashtë vitesh.

Όταν η Γιέτα τον ρώτησε γιατί, εκείνος σήκωσε τους ώμους.

Kur Jeta e pyeti pse, ai ngriti supet.

«Άρχισε με έναν φράχτη», είπε.

“Filloi për një gardh,” tha ai.

«Τώρα ούτε που θυμάμαι ποιος είχε δίκιο, και το μόνο που έμεινε είναι ο εγωισμός.»

“Tani s'më kujtohet më kush kishte të drejtë, dhe ka mbetur vetëm sedra.”

Κατά τις τρεις, η Γιέτα έβγαλε το κινητό της.

Rreth orës tre, Jeta nxori telefonin.

Είχε τέσσερις αναπάντητες κλήσεις από τη μητέρα της, και κατάλαβε, κάπως ντροπιασμένη, ότι είχε κλείσει τον ήχο από την Πρίστινα ακόμα.

Kishte katër thirrje të humbura nga e ëma, dhe me njëfarë sikleti kuptoi se ia kishte fikur zërin telefonit qysh në Prishtinë.

Έγραψε ένα μακροσκελές μήνυμα, το έσβησε και έστειλε στη θέση του ένα σύντομο: «Κόλλησα στο χιόνι κοντά στο Κίγεβο, είμαι καλά, θα είμαι εκεί για το δείπνο.»

Shkroi një mesazh të gjatë, e fshiu, dhe në vend të tij dërgoi një të shkurtër: “Kam ngecur në borë afër Kijevës, jam mirë, do të jem aty për darkë.”

Δίπλα της, ο Ισούφ έκανε πως κοιμόταν, αλλά γύριζε και ξαναγύριζε το κινητό στα χέρια του.

Pranë saj, Isufi bënte sikur flinte, por e rrotullonte pa pushim telefonin në duar.

Τα εκχιονιστικά ήρθαν με το χάραμα, και το λεωφορείο έφτασε στο Πετς λίγο μετά τις επτά, με σχεδόν δέκα ώρες καθυστέρηση.

Makinat borëpastruese erdhën në agim, dhe autobusi arriti në Pejë pak pas orës shtatë, me gati dhjetë orë vonesë.

Το αυτοκίνητο του πατέρα της ήταν το μόνο στο πάρκινγκ του σταθμού.

Vetura e babait ishte e vetmja në parkingun e stacionit.

Κρίνοντας από το χιόνι στην οροφή του, πρέπει να περίμενε εκεί όλη τη νύχτα.

Po të gjykoje nga bora që e kishte mbuluar, kishte pritur aty gjithë natën.

Της πήρε την τσάντα, της έβαλε ένα φλιτζάνι τσάι από το θερμός του και δεν είπε απολύτως τίποτα για τις αναπάντητες κλήσεις.

I mori çantën, i hodhi një gotë çaj nga termosi dhe nuk tha asgjë fare për thirrjet e humbura.

Καθώς ξεκινούσαν, η Γιέτα κοίταξε πίσω και είδε τον Ισούφ όρθιο μέσα στο χιόνι, με το κινητό κολλημένο στο αυτί.

Teksa po largoheshin, Jeta ktheu kokën dhe pa Isufin, në këmbë mes borës, me telefonin ngjitur te veshi.