The Old Man's Macchiato

“Too hot,” said the old man, and he pushed the cup back across the counter.

“Shumë e nxehtë,” tha plaku dhe e shtyu filxhanin mbrapsht mbi banak.

Jeta had worked at the little café near the National Library for three months.

Jeta punonte prej tre muajsh në kafenenë e vogël pranë Bibliotekës Kombëtare.

She had never met a customer like him.

Nuk kishte hasur kurrë një klient si ai.

He came every morning at eight, sat by the window and ordered one macchiato.

Vinte çdo mëngjes në orën tetë, ulej pranë dritares dhe porosiste një makiato.

And every morning, something was wrong with it.

Dhe çdo mëngjes, diçka nuk shkonte me të.

On Monday, the milk was too cold.

Të hënën, qumështi ishte tepër i ftohtë.

On Tuesday, there was too much foam.

Të martën, kishte tepër shkumë.

On Wednesday, he said the cup was ugly.

Të mërkurën, tha se filxhani ishte i shëmtuar.

Jeta was starting to lose her patience.

Jeta kishte filluar të humbiste durimin.

“Don't take it personally,” said her boss, Lorik.

“Mos e merr personalisht,” i tha shefi, Loriku.

“He used to have his own café on this street, years ago.”

“Para shumë vitesh, ai kishte kafenenë e vet në këtë rrugë.”

“People say his macchiato was the best in Prishtina.”

“Thonë se makiatoja e tij ishte më e mira në Prishtinë.”

The next morning, Jeta was waiting for him when he came in.

Të nesërmen në mëngjes, Jeta po e priste kur ai hyri.

“I've tried everything,” she said.

“I kam provuar të gjitha,” tha ajo.

“Can you show me how you make it?”

“A mund të më tregoni si e bëni ju?”

The old man looked at her for a long moment.

Plaku e shikoi gjatë pa folur.

Then he walked behind the counter, took off his coat and picked up the milk jug.

Pastaj kaloi pas banakut, hoqi pallton dhe mori kanën e qumështit.

He showed her how to heat the milk without burning it.

I tregoi si ta ngrohte qumështin pa e djegur.

Then he poured it slowly, and a small white heart appeared on the coffee.

Pastaj e derdhi ngadalë dhe mbi kafe u shfaq një zemër e vogël e bardhë.

“If you hurry, the coffee knows,” he said.

“Nëse nxiton, kafeja e kupton,” tha ai.

Jeta practised all week.

Jeta u ushtrua gjithë javën.

On Friday, she put a cup in front of him and waited.

Të premten, i vuri një filxhan përpara dhe priti.

He tasted it, closed his eyes and said nothing for a while.

Ai e shijoi, mbylli sytë dhe nuk foli për një copë herë.

“Almost,” he said at last.

“Pothuajse,” tha më në fund.

But he left a tip for the first time, and the next morning he was back at eight.

Por për herë të parë la bakshish dhe të nesërmen në orën tetë ishte sërish aty.