The Fourth Member

When the groups were announced, Donika read the list twice and sighed.

Kur u shpallën grupet, Donika e lexoi listën dy herë dhe psherëtiu.

She had been put with Sara and Erion, which was fine, and with Klajdi, who had not said a word all semester.

E kishin vënë në grup me Sarën dhe Erionin, gjë që ishte në rregull, dhe me Klajdin, i cili nuk kishte nxjerrë asnjë fjalë nga goja gjatë gjithë semestrit.

The project was worth forty percent of the final grade, and Donika had no intention of losing points because of anyone else.

Projekti vlente dyzet për qind të notës përfundimtare, dhe Donika nuk kishte ndër mend të humbiste pikë për fajin e dikujt tjetër.

For three weeks, the pattern never changed.

Për tri javë, gjithçka përsëritej njësoj.

Klajdi missed every meeting, and his messages arrived at three or four in the morning, always short and always polite.

Klajdi mungonte në çdo takim, dhe mesazhet e tij vinin në orën tre ose katër të natës, gjithmonë të shkurtra dhe gjithmonë të sjellshme.

Donika told Sara she wished they had a real fourth member instead of a ghost.

Donika i tha Sarës se do të donte të kishin një anëtar të katërt të vërtetë, jo një fantazmë.

In the end, she emailed Professor Hoxha and asked whether Klajdi's name could be removed from the project.

Më në fund, i shkroi një email profesorit Hoxha dhe e pyeti nëse emri i Klajdit mund të hiqej nga projekti.

He replied that he would decide after the presentation.

Ai iu përgjigj se do të vendoste pas prezantimit.

On the morning of the presentation, everything went wrong at once.

Në mëngjesin e prezantimit, gjithçka shkoi keq njëherësh.

Sara texted to say she had a fever, and Erion's laptop, which had all their slides on it, refused to turn on.

Sara shkroi se kishte temperaturë, dhe laptopi i Erionit, ku ishte ruajtur i gjithë prezantimi, nuk ndizej në asnjë mënyrë.

Donika was staring at the black screen when Klajdi walked in, looking as if he hadn't slept for days.

Donika po ia ngulte sytë ekranit të zi kur hyri Klajdi, me pamjen e dikujt që nuk kishte fjetur prej ditësh.

He took a USB stick out of his pocket and said quietly, “I saved a copy every night.”

Nxori nga xhepi një USB dhe tha me zë të ulët: “Çdo natë ruaja nga një kopje.”

Then, because Sara wasn't there, he presented her part too, without notes, as if he had written it himself.

Pastaj, meqë Sara nuk ishte aty, e prezantoi edhe pjesën e saj, pa shënime, sikur ta kishte shkruar vetë.

Afterwards, Donika found him outside, eating a cold piece of byrek.

Më pas, Donika e gjeti jashtë duke ngrënë një copë byrek të ftohtë.

He admitted that he worked night shifts at his uncle's bakery and did the reading while the bread was baking.

Ai i pranoi se punonte në turnin e natës në furrën e xhaxhait dhe lexonte materialet ndërsa piqej buka.

“You should have told us,” she said.

“Duhej të na kishe treguar,” i tha ajo.

“If I had told you, you would have felt sorry for me,” he said, “and I didn't want that.”

“Po t'jua kisha treguar, do t'ju kishte ardhur keq për mua,” tha ai, “dhe këtë nuk e doja.”

Donika remembered her email to the professor and felt her face go hot.

Donika kujtoi emailin që i kishte dërguar profesorit dhe ndjeu se po i skuqej fytyra.

That afternoon, she wrote to Professor Hoxha again, this time asking for Klajdi's name to be put first.

Atë pasdite, i shkroi sërish profesorit Hoxha, këtë herë për t'i kërkuar që emri i Klajdit të vihej i pari.

At the next group meeting, there was a paper bag on the table, still warm, and nobody needed to ask who had brought it.

Në takimin e radhës të grupit, mbi tavolinë kishte një qese letre, ende të ngrohtë, dhe askush nuk kishte nevojë të pyeste kush e kishte sjellë.